ದಿನವಿಡೀ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಶಬ್ದ ಇರುತ್ತದೆ. ರಸ್ತೆಯ ವಾಹನಗಳು, ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗ್‌ಟೋನ್, ಫ್ಯಾನ್, ಮಳೆ, ಟಿವಿ, ಜನರ ಮಾತು…
ಈ ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೇಸತ್ತು, ‘ಸ್ವಲ್ಪ ಮೌನ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು’ ಎಂದು ನಾವು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸ್ಥಳ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನವೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ, ಆ ಮೌನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೊತ್ತು ಇರಲು ಬಹುತೇಕ ಜನರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಮೆರಿಕದ ಕೆಲವು ಸಂಶೋಧನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿರುವ ವಿಶೇಷ ಕೊಠಡಿಗಳನ್ನು ಅನೆಕೋಯಿಕ್ ಚೇಂಬರ್ (Anechoic Chamber) ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕೊಠಡಿಗಳನ್ನು ಹೊರಗಿನ ಶಬ್ದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಒಳಗೆ ಹುಟ್ಟುವ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗೋಡೆಗಳು, ನೆಲ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಯು ವಿಶೇಷ ವಿನ್ಯಾಸ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ಕೂಡ ಗೋಡೆಗೆ ಬಡಿದು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ…
ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಮೌನ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತವೆ.
ಈ ಕೊಠಡಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಕೆಲವೇ ನಿಮಿಷಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಅನುಭವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲು ತಮ್ಮ ಉಸಿರಾಟದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದರೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಚಲನೆ, ರಕ್ತದ ಹರಿವು, ಕಿವಿಯೊಳಗಿನ ಸಣ್ಣ ಸದ್ದುಗಳೂ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತು ಮೌನವಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ದೇಹವೇ ಒಂದು ಸಂಗೀತ ವಾದ್ಯದಂತೆ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನಮ್ಮ ಮೆದುಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದಿಂದ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ಹಠಾತ್ತನೆ ಆ ಮಾಹಿತಿ ನಿಂತರೆ, ಮೆದುಳು ತನ್ನದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತುಂಬಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ ಸಮತೋಲನ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಭ್ರಮೆಗಳ ಅನುಭವವೂ ಆಗಬಹುದು. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇಂತಹ ಕೊಠಡಿಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿ ಸಂಗತಿಯೂ ಇದೆ. ನಾವು ಶಬ್ದವನ್ನು ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮೆದುಳಿಗೆ ಒಂದು ಮಟ್ಟದ ಶಬ್ದ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ, ಗಾಳಿ ಬೀಸುವ ಸದ್ದು, ಮಳೆಯ ಹನಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವ ವಾಹನಗಳ ಧ್ವನಿ… ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸಹಜ ಭಾಗ. ಅವು ಇಲ್ಲದಾಗಲೇ ಅವುಗಳ ಮಹತ್ವ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮೌನ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ನಾವು ಏಕಾಂತವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನ ಶಬ್ದಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಯೋಚನೆಗಳು ಜೋರಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಬಹುಶಃ ಮನುಷ್ಯ ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರುವುದು ಕತ್ತಲೆಗೆ ಅಲ್ಲ. ತನ್ನೊಳಗಿನ ಮೌನಕ್ಕೆ.
ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಕೊಠಡಿಯ ಕಥೆ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಠವೊಂದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ನಾವು ದಿನವಿಡೀ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಎಂದರೆ ಶಬ್ದವೇ ಇಲ್ಲದ ಜಗತ್ತು ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಗೊಂದಲ ಕಡಿಮೆಯಾಗುವ ಕ್ಷಣವೇ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಸ್ಥಳವೂ ನಮಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತದೆ.
ಹೊರಗಿನ ಶಬ್ದದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿರುವ ನಾವು… ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧರಿದ್ದೇವೆಯೇ?
