ಇಂದು ನಾವು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡುವ ಮುನ್ನ ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಾಗಿಲು ಎಳೆದು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಬೈಕ್ಗೆ ಲಾಕ್ ಹಾಕುತ್ತೇವೆ. ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಅಳವಡಿಸುತ್ತೇವೆ. ಬ್ಯಾಂಕ್ಗಳು ಬಹುಹಂತದ ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬಳಸುತ್ತವೆ.
ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಕೇವಲ ಮರದ ಹಲಗೆ ಅಥವಾ ಪರದೆ ಮಾತ್ರ. ಕಬ್ಬಿಣದ ಬೀಗ, ದೊಡ್ಡ ಲಾಕ್, ಭದ್ರತಾ ಗಾರ್ಡ್… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಈ ಊರಿನ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈ ಊರಿನ ಹೆಸರು ಶನಿ ಶಿಂಗಣಾಪುರ.
ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಅಹಿಲ್ಯಾನಗರ (ಹಳೆಯ ಅಹಮದ್ನಗರ) ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ, ಶನಿ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಅಚಲ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ, ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ಪ್ರವಾಹದ ನಂತರ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಕಲ್ಲು ಗ್ರಾಮದ ಸಮೀಪ ಪತ್ತೆಯಾಗಿತ್ತು. ನಂತರ ಅದನ್ನು ಶನಿ ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪವೆಂದು ಪೂಜಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು.
ಈ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವವನಿಗೆ ಶನಿ ದೇವರ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಈ ನಂಬಿಕೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಯಿತು. ಜನರು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಈ ಹಳ್ಳಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸುದ್ದಿಗಳು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿದ ಬಳಿಕ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರವಾಸಿಗರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ವರದಿಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಹಲವೆಡೆ ಈ ಊರಿನ ಹೆಸರು ಪರಿಚಿತವಾಯಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಶಾಖೆಯೂ ಬಾಗಿಲಿಲ್ಲದ ವಿನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದು ಈ ಊರಿನ ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮೂಡುವುದು ಸಹಜ.
ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳತನಗಳು ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲವೇ?
ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಕಾಲ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಈ ಊರೂ ಬದಲಾಗಿದೆ. ಹೊರಜಗತ್ತಿನ ಸಂಪರ್ಕ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಬೆಳೆಯಿತು. ಕೆಲವು ಕಳ್ಳತನದ ಘಟನೆಗಳು ವರದಿಯಾದ ಬಳಿಕ ಅನೇಕ ಕುಟುಂಬಗಳು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಬಾಗಿಲು ಮತ್ತು ಭದ್ರತಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡವು. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಈ ಊರಿನ ಜನರ ನಂಬಿಕೆ. ಇಂದಿಗೂ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಶನಿ ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಬಾಗಿಲಿಲ್ಲದ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಥೆಯಾಗಿ ನೋಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಇದು ಒಂದು ಸಮಾಜದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಕಥೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜನರು ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರು. ನೆರೆಮನೆಯವರು ಮನೆಯವರಂತೆಯೇ ಇದ್ದರು. ಊರೇ ಒಂದು ಕುಟುಂಬದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಡಿಜಿಟಲ್ ಲಾಕ್ಗಳಿವೆ. ಸಿಸಿಟಿವಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾಗಳಿವೆ. ಮೊಬೈಲ್ಗೆ ಭದ್ರತಾ ಅಲರ್ಟ್ಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ ನಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?
ಶನಿ ಶಿಂಗಣಾಪುರ ನಮಗೆ ಕಳ್ಳತನ ನಡೆಯದ ಜಗತ್ತಿನ ಭರವಸೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದು ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಮಾಜದ ನಿಜವಾದ ಭದ್ರತೆ ಕೇವಲ ಗೋಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬೀಗಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಜನರ ಮೌಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಬಹುಶಃ ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿ ಇಂದಿಗೂ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರನ್ನು ತನ್ನತ್ತ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಜನರು ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ದೇವರನ್ನು ನೋಡಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಬೀಗವಾಗಿದ್ದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ!
